Skąd te znaki zapytania w tytule? Otóż, jak donosi Kalendarz
Internetowy dziś, 14 października 2016 jest Dzień Jajka! No, tak, tak!
Dokładnie stoi w Internetach K L I K ! Fakt ten został podkreślony w tekście
wystąpienia przedstawiciela Samorządu Szkolnego na uroczystej Akademii
przygotowanej z okazji Dnia Edukacji Narodowej.
Nic,
to. Wykazujemy poczucie humoru i z uśmiechem przyjmujemy ten żartobliwy
akcencik. Ale, nomen omen, cała uroczystość przybrała nieco „jajeczny”
charakter. Tradycją opisywanej tu szkoły
jest Uroczyste Ślubowanie uczniów
klas pierwszych właśnie w dniu Edukacji Narodowej. Ślubowanie – poważna sprawa
w otoczeniu barw narodowych, sztandaru i odsłuchanego z taśmy Narodowego
Hymnu. Ślubują tylko przedstawiciele klas, po jednym uczniu z zespołu. Jasne,
po co fatygować resztę młodzieży, niech dziecięta siedzą wygodnie na widowni i
zapełniają puste miejsca.
Zresztą, chyba to nawet lepiej, że siedzą,
bowiem współczesny strój galowy ucznia daleko odbiega od wyuczonych za dawnych
czasów standardów. Współczesna uczniowska gala to: minimalna spódniczka,
rajstopy „kabaretki” we wzorki i niebotyczne szpilko-słupki lub sukienka na
ramiączkach z głębokim dekoltem na plecach. Wersja chłopięca: Ewentualnie koszula
obowiązkowo bez krawata i marynarki. To jest wersja najlepsza bo zdarzają się
bluzy dresowe, sweterki, dżinsy z modnymi dziurami, trampki itp… Pasuje to do
powagi Hymnu i sztandaru?
Kolejną
tradycją szkoły w dniu Edukacji Narodowej jest tak zwana Prezentacja Uczniów
klas pierwszych. W założeniu chodziło o zaprezentowanie klasy jako zespołu
uczniów, okazję do wspólnego występu co powinno zintegrować grupę i nauczyć
działania w zespole. Tyle teoria. Praktyka wykazała, że słowo „prezentacja”
zrozumiano bardzo dosłownie jako metodę dydaktyczną z wykorzystaniem technik
komputerowych i pokazano nagrania filmików przedstawiających poszczególne
zespoły klasowe. No cóż, staram się zrozumieć nowoczesność w szkole, ale w
rzeczywistości wyglądało to tak: Widownia siedzi wpatrzona w ścianę udającą
ekran. Zespół klasowy stoi na scenie nieruchomy i niemy wpatrzony w ścianę, na
której emitowane jest ich elektroniczne dzieło. Nawiasem mówiąc odbiór emisji
jest zerowy z powodu promieni słonecznych /nieproszonych akurat w tym
momencie!/ padających na „ekranową” ścianę. Klasa stoi,widownia udaje, że
widzi. Podkład muzyczny ryczy. Koniec emisji. Oklaski. Za co??? Bo tak wypada.
Kwiaty
są, ale tylko dla Dyrekcji i Kierownika
Działu Szkolenia Praktycznego. Reszta obecnych na uroczystości pedagogów
dostaje czekoladę. Gorzką! Nie ma kto składać życzeń bo 14 października to
dzień bez lekcji więc większość „wdzięcznych uczniów” pozostała w domu mając
głęboko w … Całą tę Narodową Edukację.
Ale
jaja!
